دوستان و دشمنان! رسانه ای خداقوت !!

محسن سراجی

در گذشته افراد از طریق خانواده، مدرسه و محیط‌ های عمومی جامعه‌پذیر شدن را فرا می‌گرفتند، اما امروزه، رسانه‌های جمعی نیز عاملی در جهت اجتماعی شدن افراد هستند  که می توانند ارزش‌ها و هنجارهای فرهنگی را به اعضای جامعه منتقل ‌کنند. واژه‌ی رسانه در زبان فارسی واژه‌ی نسبتاً جدیدی می باشد که گاه به معنای مفرد و گاه به معنای جمع به کار می‌رود، و معادلی برای واژه‌ی (Medium) به معنای رسانه و نیز  (Media) رسانه‌ها است.مأموریت رسانه، رساندن است: رساندن حرف‌ها و پیام‌ها و دیدگاه‌های مخاطب به فرد یا افراد دیگر و معمولاً آنچه به‌عنوان رسانه در گفتگوها و مقالات و نوشته‌های ما مورداستفاده قرار می‌گیرد، به رسانه‌های ارتباطی (Communication Media) اشاره دارد.

بنا بر تعاریف مختلف پیام یا محتوا، مخاطب و بستر ارتباطی اصلی‌ترین مؤلفه‌های یک رسانه را تشکیل می‌دهند. در مقیاس شهری نیز معمولاً رسانه‌هایی مشغول به فعالیت هستند که با تمرکز بیشتری بر مسائل، مشکلات و دغدغه‌های شهروندان می‌پردازند که می‌تواند شامل روزنامه‌ها، شبکه‌های بومی و حتی بسترهای آنلاین باشد.

با توجه به موضوعات مطرح‌شده و درصورتی‌که بسیاری از رسانه‌ها با بودجه بیت‌المال تأمین می‌شوند چرا شهرداری بین رسانه‌ها فرق گذاشته و آن‌ها به دوستان و غیردوستان تقسیم کرده است؟ علت خط کشی شهرداری بین رسانه های رسمی و دارای مجوز چیست ؟

طراح گرافیک” جواد صابری ، منصوره موسوی

مقالات مرتبط

فسیل‌های دوست‌داشتنی

پیشکسوتی در هنر، اگر با یادگیری مستمر همراه نباشد، از سرمایه به مانع تبدیل می‌شود. تجربه‌ای که به‌روز نمی‌شود، هرچند محترم و حتی دوست‌داشتنی باشد، در عمل می‌تواند به اکوسیستم خلاقیت آسیب بزند. مسئله، سن یا سابقه نیست؛ مسئله توقف است.

«اَفتو»؛ مسئله‌ای فراتر از یک شخصیت‌پردازی

کاراکتر اَفتو نمونه‌ای است که نشان می‌دهد «محبوبیت لحظه‌ای» الزاماً برابر با «هویت پایدار» نیست. در نگاه اول، اَفتو تلاش می‌کند نماینده‌ی نسل جدید باشد؛ پرانرژی، جسور و درگیر چالش‌های روزمره. اما مشکل دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود.

“ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی” منتشر شد

پس از بیش از دو سال تلاش جمعی، کتاب "ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی"، دومین اثر از مجموعه کتاب‌های طراحی تم پارک‌ها، ترجمه و توسط انتشارات سخن گستر منتشر شد.

چرا انجمن‌های ادبی و هنری کارکرد خود را از دست دادند؟

یکی از عوامل اصلی این افول، تحولات ساختار حکمرانی فرهنگی در ایران است. در سال‌های گذشته، تمرکز سیاست‌گذاری فرهنگی در نهادهای دولتی و شبه‌دولتی، عملاً عرصه فعالیت انجمن‌های مستقل را محدود و نقش آنها را به واحدهای اجرایی و برنامه‌محور تقلیل داده است.