“ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی” منتشر شد

“ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی”؛ دومین اثر مجموعه طراحی تم پارک‌ها منتشر شد

پس از بیش از دو سال تلاش جمعی، کتاب “ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی”، دومین اثر از مجموعه کتاب‌های طراحی تم پارک‌ها، ترجمه و توسط انتشارات سخن گستر منتشر شد.

این کتاب با رویکردی تحلیلی، ساختار، اصول طراحی و چیدمان فضایی پارک‌های موضوعی را بررسی می‌کند و چارچوبی نظام‌مند برای درک رابطه میان فضا، تجربه بازدیدکننده و عملکرد طراحی ارائه می‌دهد.

پیش از این، کتاب “هنر روایت داستان در تم پارک‌ها” از همین نویسنده ترجمه و منتشر شده بود و این اثر جدید، مسیر علمی و کاربردی یانگر در طراحی محیط‌های تفریحی را ادامه می‌دهد.

این کتاب برای طراحان، پژوهشگران و دانشجویان معماری و طراحی محیط منبعی ارزشمند برای تحلیل و درک عمیق‌تر فضای تفریحی و تجربه بازدیدکننده است و به‌زودی به‌عنوان سرفصل پیشنهادی و اختیاری در دانشگاه‌های منتخب معماری تدریس خواهد شد.

تلاش مترجم، محسن سراجی، در ترجمه این اثر بر انتقال دانش علمی و ساختاری طراحی پارک‌های موضوعی به مخاطبان اصلی این حوزه با حفظ دقت و اصالت مفاهیم متمرکز بوده است.

مقالات

هنر شهری در مشهد؛ چرا شهر کمتر با هنر زندگی می‌کند؟

هنر شهری در ساده‌ترین تعریف، زمانی اتفاق می‌افتد که هنر از فضای بسته گالری‌ها و موزه‌ها خارج شود و وارد زندگی روزمره مردم شود؛در خیابان، میدان، ایستگاه، دیوار، پارک و حتی در ریتم حرکت شهر.

نسل جدید هنرمندان مشهد؛ از آموزش آکادمیک تا مسیرهای مستقل !

در هر دوره‌ای از تاریخ هنر، یک نقطه انتقال وجود دارد؛ جایی که نسل جدید هنرمندان، آرام‌آرام از الگوهای آموزشی سنتی فاصله می‌گیرند و مسیرهای شخصی‌تری برای خلق و زیست هنری خود انتخاب می‌کنند.

گالری‌ها در مشهد؛ آیا زیرساخت کافی برای هنر معاصر وجود دارد؟

گالری، در ظاهر ساده‌ترین بخش اکوسیستم هنر به نظر می‌رسد؛ فضایی برای نمایش آثار، برگزاری نمایشگاه و ارتباط میان هنرمند و مخاطب. اما در واقع، گالری‌ها یکی از مهم‌ترین «زیرساخت‌های تعیین‌کننده» در شکل‌گیری هنر معاصر هستند؛ چون جایی هستند که هنر از مرحله تولید وارد مرحله دیده‌شدن و معنا شدن می‌شود.

جشنواره‌ها و رویدادهای هنری در مشهد؛ تولید جریان یا رویدادهای مقطعی؟

جشنواره‌ها و رویدادهای هنری، یکی از مهم‌ترین ابزارهای توسعه فرهنگی در هر شهر هستند؛جایی که هنر از فضای فردی و گالری‌ها خارج می‌شود و به سطح عمومی جامعه وارد می‌گردد.در ظاهر، این رویدادها می‌توانند موتور محرک جریان هنری باشند؛اما در عمل، یک سؤال اساسی همیشه باقی می‌ماند: آیا این رویدادها در مشهد «جریان هنری» تولید می‌کنند یا صرفاً مجموعه‌ای از اتفاقات مقطعی هستند؟