نسل Z: خلاقیتی که بازار هنوز آن را نمی‌فهمد

محسن سراجی | طراح تماتیک و مدیر خلاقیت

نسل Z مشهد با زبانی تازه وارد عرصه هنر شده است؛ زبانی که بیش از تکیه بر فرم‌های سنتی، بر تجربه، روایت شخصی و ارتباط با زندگی شهری مبتنی است. این نسل، هم تولیدکننده و هم مخاطب است و مرز میان خلق، انتشار و مصرف را به‌طور بنیادین جابه‌جا کرده است. اما بازار هنر مشهد هنوز با این تغییرات هم‌گام نشده و بسیاری از آثار این نسل، یا نادیده گرفته می‌شوند یا تنها به‌عنوان «محتوای مصرفی» دیده می‌شوند و از حمایت و ارزش‌گذاری واقعی محروم می‌مانند.

یکی از چالش‌های اصلی نسل Z در مشهد، ناهمخوانی میان سرعت تولید و منطق بازار است. بازاری که هنوز بر اعتبارهای گذشته، نام‌های تثبیت‌شده و ساختارهای بسته تکیه دارد، توان درک فرم‌های نو، مدیوم‌های دیجیتال و روایت‌های شهری را ندارد. نتیجه آن، محدود شدن خلاقیت و کاهش امکان تجربه‌گری است؛ بسیاری از هنرمندان جوان پیش از آن‌که فرصت خطا و کشف داشته باشند، ناچار به انطباق با الگوهای قدیمی می‌شوند.

مسئله دیگری که نسل Z مشهد را تحت فشار قرار می‌دهد، ناپایداری اقتصادی و فقدان مسیر حرفه‌ای روشن است. انتظار نوآوری دائمی در کنار نبود حمایت نهادی، به فرسودگی، پراکندگی استعدادها و مهاجرت ایده‌ها می‌انجامد. سوء‌فهم خلاقیت نیز به چالش تبدیل شده است: کنش‌های هنری نسل Z به دلیل صراحت، سرعت و ارتباط با شبکه‌های اجتماعی گاه سطحی یا زودگذر تلقی می‌شوند، در حالی که این ویژگی‌ها بخشی از منطق زیست‌جهان این نسل و هویت شهری معاصر است. نادیده گرفتن این منطق، به حذف یک زبان خلاقانه در شهر می‌انجامد، نه نقد آن. بازار هنر مشهد اگر نتواند خود را با این تحولات تطبیق دهد، نه‌تنها نسل Z، بلکه آینده اکوسیستم خلاق شهر را از دست خواهد داد. گفت‌وگوی بین‌نسلی، بازتعریف معیارهای ارزش‌گذاری و ایجاد مسیرهای حمایتی تازه، تنها راه حفظ پویایی هنر و خلاقیت در مشهد است.

مقالات

فسیل‌های دوست‌داشتنی

محسن سراجی / مدیر خلاقیت و آینده پژوه نقدی بر پیشکسوتانی که به روز نیستند … پیشکسوتی در هنر، اگر با یادگیری مستمر همراه نباشد، از سرمایه به مانع تبدیل می‌شود. تجربه‌ای که به‌روز نمی‌شود، هرچند محترم و حتی دوست‌داشتنی باشد، در عمل می‌تواند به اکوسیستم خلاقیت آسیب بزند. مسئله، سن یا سابقه نیست؛ مسئله توقف […]

«اَفتو»؛ مسئله‌ای فراتر از یک شخصیت‌پردازی

کاراکتر اَفتو نمونه‌ای است که نشان می‌دهد «محبوبیت لحظه‌ای» الزاماً برابر با «هویت پایدار» نیست. در نگاه اول، اَفتو تلاش می‌کند نماینده‌ی نسل جدید باشد؛ پرانرژی، جسور و درگیر چالش‌های روزمره. اما مشکل دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود.

چرا انجمن‌های ادبی و هنری کارکرد خود را از دست دادند؟

یکی از عوامل اصلی این افول، تحولات ساختار حکمرانی فرهنگی در ایران است. در سال‌های گذشته، تمرکز سیاست‌گذاری فرهنگی در نهادهای دولتی و شبه‌دولتی، عملاً عرصه فعالیت انجمن‌های مستقل را محدود و نقش آنها را به واحدهای اجرایی و برنامه‌محور تقلیل داده است.

صنایع خلاق؛ بنیان‌های مفهومی و کارکردی در ساختار اقتصاد خلاق

بر اساس تعاریف سازمان یونسکو و کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (UNCTAD)، صنایع خلاق مجموعه‌ای از فعالیت‌های اقتصادی هستند که ریشه در خلاقیت فردی و مهارت دارند و از طریق تولید و بهره‌برداری از دارایی‌های فکری، هم ارزش فرهنگی و هم ارزش اقتصادی ایجاد می‌کنند.