فقط با ۱۲۰ هزار تومان از فرهنگ محروم شوید!

سید جواد صابری

آیا استاندارد و یا نظارتی بر گرافیک بنر‌ها و تبلیغات سطح شهرداریم؟! چرا گرافیک شهری نباید به طراحان گرافیک سپرده شود؟ آیا وضع موجود گرافیک شهری و تبلیغات فرهنگی مشهد راضی‌کننده است؟

سؤالاتی که بار‌ها در ذهن مرور شده اما تاکنون پاسخی برای آن پیدا نشده و البته به نظر می‌رسد طرح آن‌هم فایده و آورده‌ای ندارد! جایگاه بنر‌های شهری که به‌طور ویژه برای تبلیغات فرهنگی و توجه بهتر شهروندان به گرافیک و مفاهیم فرهنگی از جیب مردم این شهر بودجه گرفته و نصب شدند؛ حالا به دلایلی تقریباً نامشخص مورد حمله‌های فرهنگی_هنری شرکت‌های تجاری تفریحی قرارمی‌گیرند. در این میان سهم تبلیغات محصولات فرهنگی در این فضا‌ها چه میزان است؟ درحالی‌که همواره هنرمندان و دغدغه‌مندان عرصة هنر از کمبود فضا برای تبلیغات محصولات فرهنگی‌شان گله‌دارند! چه دلیلی دارد فضا‌هایی که مختص معرفی رویدادها یا حتی مفاهیم فرهنگی و هنری طراحی و تعبیه‌شده‌اند اکثراً در اختیار تبلیغات فضا‌های تفریحی و برند‌های تجاری قرار بگیرند؟ توسعة هنر و فرهنگ چه جایگاهی در تفکر مدیران شهری دارد؟ غالباً طراحی این تبلیغات نه‌تنها توسط طراحان گرافیک انجام نمی‌گیرد بلکه حتی شاید پذیرندة سفارش، هنرمند یا متخصص هم نباشد و حتی همان‌طور که از ظاهر کار پیداست خروجی این کار‌ها با نرم‌افزار‌های مخصوص طراحی گرافیک نیز انجام‌نشده است! قطعاً نیاز است استانداردی درزمینهٔ سنجش کیفیت گرافیک برای رد یا تأیید بنر‌های تبلیغاتی و اطلاع‌رسانی تعیین شود که طبق آن، بدون تأیید گروهی از کارشناسان این زمینه، هیچ بنر و یا تابلوی تبلیغاتی گوشه‌وکنار شهر نصب نشود.و البته مسئلة مهم و قابل‌تأمل در فضای تبلیغات شهری میزان و محدودیت تبلیغ برای سفارش‌دهنده است. آیا هر کمپانی تولیدی یا شرکت تفریحی با صرف هزینة بالا می‌تواند تمام فضا‌های تبلیغاتی شهر را اشغال کند؟ آیا شهرداری به‌عنوان متولی، محدودیت و نظارتی در این زمینه دارد، یا تنها دریافت هزینه و درآمدزایی را اولویت قرار می‌دهد؟

نظر شما چیست؟ به طراحی بنرهای شهر با نرم‌افزار word یا paint چه نمره‌ای از خلاقیت می‌دهید؟ جایگاه و نقش اداره گرافیک خانه هنرمندان را در این معضل اجتماعی و هنری کجا می‌بینید؟ فکر می‌کنید تبلیغات بیش‌ازحد می‌تواند تأثیر منفی و معکوس به مشتری یا مخاطب بگذارد؟

طراح گرافیک:جواد صابری

مقالات

حاشیه‌ای که مهم شد

محسن سراجی/طراح تماتیک و مدیر خلاقیت چرا دعواهای شخصی هیچ کمکی به هنر مشهد نمی‌کنند اختلاف نظر میان مسعود حکم‌آبادی و رضا صابری، دو پیشکسوت تئاتر مشهد، به سرعت در رسانه‌ها و شبکه‌های هنری شهر برجسته شد. این حاشیه، هرچند توجه ایجاد می‌کند، اما در واقع نمونه‌ای است از دعواهایی که نه برنده دارند و […]

بیلبوردهای مشهد: شلوغ، خراب و بی‌نظم

محسن سراجی/طراح تماتیک و مدیر خلاقیت وقتی باندبازی و ضعف نظارت، شهر را قربانی می‌کند بیلبورد، ابزار مهم تبلیغات شهری و بخشی از هویت بصری شهر است. اما در مشهد، وضعیت بیلبوردها چیزی جز آشفتگی و هرج‌ومرج نیست. فونت‌های بی‌کیفیت، تصاویر تکراری، جایابی نامناسب و نصب بی‌قاعده، نه پیام تبلیغاتی را منتقل می‌کند و نه […]

نسل Z: خلاقیتی که بازار هنوز آن را نمی‌فهمد

نسل تازه‌ای از هنرمندان مشهد با زبان نو و روایت شخصی وارد میدان شده‌اند، اما بازار هنر و سیستم‌های قدیمی هنوز آماده پذیرش آن‌ها نیستند.

«اَفتو»؛ مسئله‌ای فراتر از یک شخصیت‌پردازی

کاراکتر اَفتو نمونه‌ای است که نشان می‌دهد «محبوبیت لحظه‌ای» الزاماً برابر با «هویت پایدار» نیست. در نگاه اول، اَفتو تلاش می‌کند نماینده‌ی نسل جدید باشد؛ پرانرژی، جسور و درگیر چالش‌های روزمره. اما مشکل دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود.