یادداشتی بر نمایش«درباره چند قاف بزرگ»

زهرا محمدپور

 در فضای امروز تئاتر که بسیاری از هنرجویان و هنرمندان تنها به دنبال خلق فضایی خارق‌العاده‌اند و تصور می‌کنند در قدم‌های اول باید کاری را انجام دهند که کسی مشابهش را ندیده باشد و در اسارت این تصور باتوجه‌به تجربه کم،  اثرشان نمی‌تواند ارتباط خوبی با هیچ‌کدام از طیف‌های مخاطبان بگیرد و متأسفانه نتیجه؛ چیزی جز تولید اثری سطحی نیست، چند قاف بزرگ به‌دوراز هرگونه خودنمایی و یا تلاش برای ساختارشکنی‌های مرسوم داستانش را به شکلی منطقی پیش می‌برد و با استفاده از خلاقیت در جای درست و در خدمت داستان، اثری قابل‌احترام به نمایش می‌گذارد. تکیه‌بر داستان منسجم و استاندارد، توجه به سیر منطقی و اشراف نویسنده به مسائل حقوقی و قانونی که پاشنه آشیل اتفاقات و غافلگیری‌ها را تشکیل می‌دهد از نکات مثبت نمایشنامه است.خلاقیت‌های بصری در نمایش مثل نوشته‌هایی که پس از هر تغییر صحنه و میزانسن روی پس‌زمینه کار نقش می‌بندد یا استفاده از طراحی سایه بازی در  پایان‌بندی، نمونه‌هایی از خلاقیتی هستند که با قرارگرفتن در سر جای درست خود، بیشترین کمک را به جذابیت نمایش می‌کنند. طراحی صحنه کاربردی، کمینه‌گرا و در خدمت نمایش نیز از نقاط مثبت کار است اما نورپردازی در بعضی از صحنه‌ها باتوجه‌به قرارگرفتن منبع نور در جای نادرست چشم تماشاگر را آزار می‌دهد.

در تیم بازیگری حضور درخشان بازیگر نقش اول زن (یاسمن مؤمنی) از نقاط مثبت است. او در هر صحنه با حضوری تأثیرگذار، بیان درست و رسا، مکث‌های به جا،  و البته انتقال احساسات به‌اندازه و دوری از اغراق در ادای دیالوگ‌ها،با اختلاف، بازی بهتری از دیگر بازیگران به نمایش می‌گذارد. اما نقطه‌ضعف نمایش در بخش بازیگری نیز از همین اختلاف سطح بین بازیگران شکل می‌گیرد، البته که ریشه آن را باید در کارگردانی اثر جست‌وجو کرد.

به‌طورکلی چند قاف بزرگ با تمام نقاط ضعف و قوتش در مقابل فضای تلاش برای متفاوت نمایی قرار می گیردو اثری استاندارد و قابل‌اعتنا به شمار می رود. داشتن وجوه خلاقیت در عین پایبندی به روایت و همراه کردن مخاطب تا انتها، ویژگی هایی ست که در کمتر اثر اولی می توان مشاهده کرد .این حضور و تلاش گروه های جوان و با انگیزه در نسل نوین تئاتر مشهد نوید آینده ای روشن را در نمایش شهر و کشورمان می‌دهد. وظیفه مخاطب نیز حمایت از این هنرمندان جوان و پرتلاش است تا باانرژی بیشتری  ادامه مسیر دهند و شاهد درخشش بیش‌ازپیش آنان در آینده باشیم.

طراح گرافیک:منصوره موسوی

مقالات

گالری‌ها در مشهد؛ آیا زیرساخت کافی برای هنر معاصر وجود دارد؟

گالری، در ظاهر ساده‌ترین بخش اکوسیستم هنر به نظر می‌رسد؛ فضایی برای نمایش آثار، برگزاری نمایشگاه و ارتباط میان هنرمند و مخاطب. اما در واقع، گالری‌ها یکی از مهم‌ترین «زیرساخت‌های تعیین‌کننده» در شکل‌گیری هنر معاصر هستند؛ چون جایی هستند که هنر از مرحله تولید وارد مرحله دیده‌شدن و معنا شدن می‌شود.

رابطه شهر و روایت بصری؛ مشهد چگونه دیده می‌شود؟

هر شهر فقط یک جغرافیا نیست؛ بلکه یک «تصویر ذهنی» هم هست.تصویری که از ترکیب تجربه‌های زیسته، رسانه‌ها، معماری، فضاهای عمومی، تبلیغات شهری و آثار هنری شکل می‌گیرد.در این میان، مشهد یکی از شهرهایی است که روایت بصری آن هم‌زمان چندلایه، پیچیده و گاه متضاد است.

جشنواره‌ها و رویدادهای هنری در مشهد؛ تولید جریان یا رویدادهای مقطعی؟

جشنواره‌ها و رویدادهای هنری، یکی از مهم‌ترین ابزارهای توسعه فرهنگی در هر شهر هستند؛جایی که هنر از فضای فردی و گالری‌ها خارج می‌شود و به سطح عمومی جامعه وارد می‌گردد.در ظاهر، این رویدادها می‌توانند موتور محرک جریان هنری باشند؛اما در عمل، یک سؤال اساسی همیشه باقی می‌ماند: آیا این رویدادها در مشهد «جریان هنری» تولید می‌کنند یا صرفاً مجموعه‌ای از اتفاقات مقطعی هستند؟

آینده هنر در مشهد؛ از مصرف فرهنگی تا تولید فرهنگی !

در بسیاری از شهرها، هنر سال‌ها در قالب «مصرف فرهنگی» تعریف شده است؛یعنی چیزی که دیده می‌شود، تجربه می‌شود، لذت برده می‌شود و در نهایت تمام می‌شود.نمایشگاه‌ها، رویدادها، جشنواره‌ها و برنامه‌های هنری، اغلب در این چارچوب قرار می‌گیرند:تولید محتوا برای مصرف مخاطب.