آوای خیال

موسیقی مقامی خراسان، حافظه‌ای است که با صدا از نسلی به نسل دیگر رسیده است. در نغمه‌های دوتار و روایت بخشی‌ها، می‌توان رد زندگی، باورها، رنج‌ها و شادی‌های مردمی را شنید که فرهنگ خود را در موسیقی حفظ کرده‌اند.

زنده‌ماندن این میراث به شنیده‌شدن امروز آن وابسته است؛ به فرصت اجرا برای هنرمندان، آموزش نسل تازه و حضور این صداها در زندگی روزمره. «آوای خیال» دعوتی است به مکث و شنیدن؛ فرصتی برای نزدیک‌ترشدن به بخشی از هویت فرهنگی خراسان و اندیشیدن به آینده آن.