مقالات

هنر معاصر، دیگر فقط در قاب گالری‌ها معنا نمی‌شود. اگر زمانی کافی بود یک اثر هنری روی دیوار گالری قرار بگیرد تا «هنر معاصر» محسوب شود، امروز این تعریف به‌مراتب گسترده‌تر و پیچیده‌تر شده است.

هنر شهری در ساده‌ترین تعریف، زمانی اتفاق می‌افتد که هنر از فضای بسته گالری‌ها و موزه‌ها خارج شود و وارد زندگی روزمره مردم شود؛در خیابان، میدان، ایستگاه، دیوار، پارک و حتی در ریتم حرکت شهر.

هر شهر فقط یک جغرافیا نیست؛ بلکه یک «تصویر ذهنی» هم هست.تصویری که از ترکیب تجربه‌های زیسته، رسانه‌ها، معماری، فضاهای عمومی، تبلیغات شهری و آثار هنری شکل می‌گیرد.در این میان، مشهد یکی از شهرهایی است که روایت بصری آن هم‌زمان چندلایه، پیچیده و گاه متضاد است.

 اگر مردم بدانند چه حجم عظیمی از بودجه، نیروهای انسانی و منابع صرف پروژه‌های «استقبال از بهار» می‌شود، احتمالاً هیچ‌کس راضی به ادامه آن نبود. هزینه‌های کلان برای المان‌های هنری، پروژه‌های نمایشی، سیستم‌های در اختیار و رسانه‌هایی که مدیریت می‌شوند، اغلب با نتیجه‌ای بسیار سطحی و حتی ناکارآمد همراه است.

بیلبورد، ابزار مهم تبلیغات شهری و بخشی از هویت بصری شهر است. اما در مشهد، وضعیت بیلبوردها چیزی جز آشفتگی و هرج‌ومرج نیست. فونت‌های بی‌کیفیت، تصاویر تکراری، جایابی نامناسب و نصب بی‌قاعده، نه پیام تبلیغاتی را منتقل می‌کند و نه چشم‌انداز شهری را زیبا می‌سازد. نتیجه، تجربه بصری خسته‌کننده و تصویر شهری آسیب‌خورده برای شهروندان و گردشگران است.

تأسیس سازمان زیباسازی شهرداری مشهد، نه‌تنها می‌تواند با تمرکز وظایف و منابع، ساختار حکمرانی شهری را در حوزه سیما و منظر ارتقا دهد، بلکه به‌عنوان نهاد سیاست‌گذار، ناظر و بهره‌بردار صنایع خلاق هنری، زمینه را برای مشارکت هنرمندان، معماران، طراحان و گروه‌های مردمی در تولید محتوای بصری و محیطی شهر فراهم می‌کند.

"استقبال از بهار" در مشهد بدون استراتژی مدون، شفافیت و رویکرد مردم‌محور تنها ظاهری فریبنده است و به نتیجه‌ای پایدار منجر نمی‌شود.

گرافیتی در ایران با مشکلات قانونی، گفتمان محدود و شناخت ناکافی روبه‌روست و نیاز به حمایت ساختاری و قانونی دارد.

بازاریابی رویدادها می‌تواند با بهبود زیرساخت‌ها، هم‌افزایی بین‌المللی و توجه به داستان‌پردازی شهری به تقویت هویت برند شهری و جذب گردشگران کمک کند. چالش‌های اصلی در ایران شامل کمبود زیرساخت‌ها و محتوای جذاب است که نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و خلاقانه است. همکاری بین نهادها و بهره‌گیری از تجربیات جهانی از اهمیت بالایی برخوردار است.

زیباسازی شهری نیازمند رویکردی جامع و تخصصی است همچنین کمک گرفتن از دانش و تجربه کارشناسان حوزه های تخصصی اما متأسفانه در بسیاری از شهرهای ما به سیاست‌زدگی و تصمیم‌گیری‌های نامناسب دچار شده است.

نسل Z، به عنوان نسلی که با فناوری‌های دیجیتال و اینترنت رشد کرده است، نیازهای اجتماعی متفاوتی نسبت به نسل‌های قبل دارد. در ایران، این نسل با چالش‌ها و فرصت‌های منحصربه‌فردی روبرو است که نیازمند توجه ویژه از سوی سیاست‌گذاران و مدیران فرهنگی است.

قرار بر این بود بر فراز بام بلند دانشگاه فردوسی، در میان میدان علوم، مجسمه ای از فخر ادبیات ایران زمین فردوسی بزرگ نصب شود. تندیسی از جنس غرور و شکوه. این مجسمه که به نام "شکوه فردوسی" شناخته می‌شود، در سال 1399 به سفارش حسین ثابت، کارآفرین نامدار ایرانی، جان گرفت؛ اما گویی تقدیر بر آن بود که این داستان، ناتمام بماند.