هجرت هنرمندان مشهد؛ وقتی استعدادها سکوت می‌کنند
محسن سراجی/طراح تماتیک و مدیر خلاقیت
خلاقیت‌های درخشان، از شهرشان رانده می‌شوند
مشهد، شهری که روزی مهد هنر و خلاقیت بود، امروز شاهد هجرت ناگزیر هنرمندانش است؛ هنرمندانی که با امید به رشد و شکوفایی وارد صحنه شده‌اند، اما ناچارند در سکوت و سرخوردگی شهر خود را ترک کنند. این هجرت نه از سر انتخاب، بلکه از سر اجبار است؛ اجبار به ترک شهری که توان و ظرفیت شنیدن، حمایت و ارزش‌گذاری به خلاقیت را ندارد.
نبود فرصت‌های پایدار اقتصادی و حرفه‌ای، کمبود زیرساخت‌های خلاق و فضای محدود برای نمایش واقعی آثار، بسیاری از هنرمندان را به این فکر واداشته که خلاقیتشان در مشهد نادیده گرفته می‌شود. آن‌ها مجبورند دنبال مکان‌هایی بروند که استعدادشان دیده شود، جایی که تلاش و نوآوری ارزشمند شمرده شود، حتی اگر معنای ترک،زادگاه خود تلخ باشد.
فضای بسته و انحصاری در رسانه‌ها، صدا و سیما و ایونت‌ها، مسیر ظهور هنرمندان مستقل را تنگ کرده است. بسیاری از آثار ناب در گوشه‌ها می‌مانند و صدای خلاقیت واقعی با غبار بی‌اعتنایی پوشانده می‌شود. این سکوت تلخ، نه تنها خلاقان جوان را سرخورده می‌کند، بلکه آینده هنر مشهد را نیز تهدید می‌کند.
هجرت هنرمندان، فقدان خلاقیت و امید را در شهر نمایان می‌کند. مشهد، اگر نتواند فضایی باز، حمایتی و حرفه‌ای برای هنرمندان ایجاد کند، به شهری بدل خواهد شد که خلاقیت‌هایش از آن گریزان‌اند و تنها خاطره‌ای تلخ از هنر در آن باقی می‌ماند.
