به نام خیام به کام گالیله!

مجسمه نصب شده در بلوار خیام مشهد آیا شما را به یاد خیام می‌اندازد؟! تصویر ذهنی شما از خیام چه شکلی است؟

در تعریف “تصویر ذهنی” آمده: تجربه درک یک شی، رویداد یا صحنه که در واقعیت، قابل حس نیست را تصویر ذهنی یا Mental image گویند حال حکیم عمر خیام چنین ظاهری در اذهان عمومی دارد؟! قطعاً که تصویر دقیقی از چهره این اندیشمند در دسترس نیست اما بد نیست چند تصویر پرتکرار از خیام در فضای مجازی را ببینیم. اگرچه این تصاویر با یکدیگر متفاوت‌اند اما چون عموم مردم خیام را بیشتر با رباعیات و اشعارش به‌خاطر دارند تا نجوم و ریاضیات زیاد دور از ذهن و غیرقابل‌باور نیستند. در حالیکه چهره عبوس و جدی مجسمه بلوار خیام بیشتر یادآور شخصیت‌هایی ادبیات حماسی است تا رباعی سرا! لباس و ظاهر این اثر نیز بیشتر به شخصیت‌های معاصر شبیه هست تا خیام دوره سلجوقی! نه از عبا و قبا با آستین‌های فراخ آن دوره خبری هست و نه از کلاه و سرپوش.

 نهایتاً شاید چنین تجربه‌هایی در هنر شهری بتواند راهگشای سایر هنرمندان باشد که اصلی‌ترین عامل موفقیت یک المان شهری درنظرگرفتن سلیقه و تصویر ذهنی مخاطب است. اینکه چنین اثر عظیمی نتوانسته در سلیقه مخاطب جا باز کند و ارتباط بگیرد جای بسی تأسف و تأمل دارد.

      این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت/چون آب به جویبار و چون باد به دشت/هرگز غم دو روز مرا یاد 

      نگشت/روزی که نیامدست و روزی که گذشت. «حکیم عمرخیام.»  

 برای مطالعه مطالب بیشتر اینجا کلیک کنید.

محسن سراجی / مدير مسؤل رسانه خبری و تحلیلی هنر مشهد

مقالات مرتبط

فسیل‌های دوست‌داشتنی

پیشکسوتی در هنر، اگر با یادگیری مستمر همراه نباشد، از سرمایه به مانع تبدیل می‌شود. تجربه‌ای که به‌روز نمی‌شود، هرچند محترم و حتی دوست‌داشتنی باشد، در عمل می‌تواند به اکوسیستم خلاقیت آسیب بزند. مسئله، سن یا سابقه نیست؛ مسئله توقف است.

«اَفتو»؛ مسئله‌ای فراتر از یک شخصیت‌پردازی

کاراکتر اَفتو نمونه‌ای است که نشان می‌دهد «محبوبیت لحظه‌ای» الزاماً برابر با «هویت پایدار» نیست. در نگاه اول، اَفتو تلاش می‌کند نماینده‌ی نسل جدید باشد؛ پرانرژی، جسور و درگیر چالش‌های روزمره. اما مشکل دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود.

“ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی” منتشر شد

پس از بیش از دو سال تلاش جمعی، کتاب "ساختار و مبانی طراحی پارک‌های موضوعی"، دومین اثر از مجموعه کتاب‌های طراحی تم پارک‌ها، ترجمه و توسط انتشارات سخن گستر منتشر شد.

چرا انجمن‌های ادبی و هنری کارکرد خود را از دست دادند؟

یکی از عوامل اصلی این افول، تحولات ساختار حکمرانی فرهنگی در ایران است. در سال‌های گذشته، تمرکز سیاست‌گذاری فرهنگی در نهادهای دولتی و شبه‌دولتی، عملاً عرصه فعالیت انجمن‌های مستقل را محدود و نقش آنها را به واحدهای اجرایی و برنامه‌محور تقلیل داده است.