یادداشتی بر نمایش«درباره چند قاف بزرگ»

زهرا محمدپور

 در فضای امروز تئاتر که بسیاری از هنرجویان و هنرمندان تنها به دنبال خلق فضایی خارق‌العاده‌اند و تصور می‌کنند در قدم‌های اول باید کاری را انجام دهند که کسی مشابهش را ندیده باشد و در اسارت این تصور باتوجه‌به تجربه کم،  اثرشان نمی‌تواند ارتباط خوبی با هیچ‌کدام از طیف‌های مخاطبان بگیرد و متأسفانه نتیجه؛ چیزی جز تولید اثری سطحی نیست، چند قاف بزرگ به‌دوراز هرگونه خودنمایی و یا تلاش برای ساختارشکنی‌های مرسوم داستانش را به شکلی منطقی پیش می‌برد و با استفاده از خلاقیت در جای درست و در خدمت داستان، اثری قابل‌احترام به نمایش می‌گذارد. تکیه‌بر داستان منسجم و استاندارد، توجه به سیر منطقی و اشراف نویسنده به مسائل حقوقی و قانونی که پاشنه آشیل اتفاقات و غافلگیری‌ها را تشکیل می‌دهد از نکات مثبت نمایشنامه است.خلاقیت‌های بصری در نمایش مثل نوشته‌هایی که پس از هر تغییر صحنه و میزانسن روی پس‌زمینه کار نقش می‌بندد یا استفاده از طراحی سایه بازی در  پایان‌بندی، نمونه‌هایی از خلاقیتی هستند که با قرارگرفتن در سر جای درست خود، بیشترین کمک را به جذابیت نمایش می‌کنند. طراحی صحنه کاربردی، کمینه‌گرا و در خدمت نمایش نیز از نقاط مثبت کار است اما نورپردازی در بعضی از صحنه‌ها باتوجه‌به قرارگرفتن منبع نور در جای نادرست چشم تماشاگر را آزار می‌دهد.

در تیم بازیگری حضور درخشان بازیگر نقش اول زن (یاسمن مؤمنی) از نقاط مثبت است. او در هر صحنه با حضوری تأثیرگذار، بیان درست و رسا، مکث‌های به جا،  و البته انتقال احساسات به‌اندازه و دوری از اغراق در ادای دیالوگ‌ها،با اختلاف، بازی بهتری از دیگر بازیگران به نمایش می‌گذارد. اما نقطه‌ضعف نمایش در بخش بازیگری نیز از همین اختلاف سطح بین بازیگران شکل می‌گیرد، البته که ریشه آن را باید در کارگردانی اثر جست‌وجو کرد.

به‌طورکلی چند قاف بزرگ با تمام نقاط ضعف و قوتش در مقابل فضای تلاش برای متفاوت نمایی قرار می گیردو اثری استاندارد و قابل‌اعتنا به شمار می رود. داشتن وجوه خلاقیت در عین پایبندی به روایت و همراه کردن مخاطب تا انتها، ویژگی هایی ست که در کمتر اثر اولی می توان مشاهده کرد .این حضور و تلاش گروه های جوان و با انگیزه در نسل نوین تئاتر مشهد نوید آینده ای روشن را در نمایش شهر و کشورمان می‌دهد. وظیفه مخاطب نیز حمایت از این هنرمندان جوان و پرتلاش است تا باانرژی بیشتری  ادامه مسیر دهند و شاهد درخشش بیش‌ازپیش آنان در آینده باشیم.

طراح گرافیک:منصوره موسوی

مقالات

نقش مشهد در نقشه هنر ایران؛ مرکز فرهنگی یا حاشیه خلاق؟

در نقشه هنر ایران، همیشه چند شهر به‌عنوان نقاط مرجع شناخته شده‌اند؛ شهرهایی که تولید هنری، بازار هنر، گالری‌ها، رویدادها و جریان‌های فکری در آن‌ها تمرکز بیشتری دارد. در این میان، مشهد جایگاهی پیچیده و چندلایه دارد؛ نه کاملاً در مرکز، و نه کاملاً در حاشیه.

هنر شهری در مشهد؛ چرا شهر کمتر با هنر زندگی می‌کند؟

هنر شهری در ساده‌ترین تعریف، زمانی اتفاق می‌افتد که هنر از فضای بسته گالری‌ها و موزه‌ها خارج شود و وارد زندگی روزمره مردم شود؛در خیابان، میدان، ایستگاه، دیوار، پارک و حتی در ریتم حرکت شهر.

نسل جدید هنرمندان مشهد؛ از آموزش آکادمیک تا مسیرهای مستقل !

در هر دوره‌ای از تاریخ هنر، یک نقطه انتقال وجود دارد؛ جایی که نسل جدید هنرمندان، آرام‌آرام از الگوهای آموزشی سنتی فاصله می‌گیرند و مسیرهای شخصی‌تری برای خلق و زیست هنری خود انتخاب می‌کنند.

رابطه شهر و روایت بصری؛ مشهد چگونه دیده می‌شود؟

هر شهر فقط یک جغرافیا نیست؛ بلکه یک «تصویر ذهنی» هم هست.تصویری که از ترکیب تجربه‌های زیسته، رسانه‌ها، معماری، فضاهای عمومی، تبلیغات شهری و آثار هنری شکل می‌گیرد.در این میان، مشهد یکی از شهرهایی است که روایت بصری آن هم‌زمان چندلایه، پیچیده و گاه متضاد است.