جستجو در هنر مشهد

نقدی بر عملکرد خانه هنرمندان مشهد در سال‌های اخیر

خانه هنرمندان مشهد در خیابان کوهسنگی حدود ۱۳ سال پیش تأسیس شد درحالی‌که مکان فعلی آن قبلاً به آتش‌نشانی تعلق داشت! در آن سالیان شهردار وقت «مهندس پژمان» هنرمندها را مورد حمایت قرار می‌داد و آوازه المان‌های شهر مشهد به کل کشور و حتی رویدادهای بین‌المللی نیز رسید. در سال ۹۳ شهردار مشهد عوض شد و در نتیجه رویکردها در ارتباط با فضاسازی شهری، مدیران و حال و هوای زیباسازی شهر نیز تغییر کردند. بنا بر آمار و ارقام شاهدیم که مشارکت هنرمندان در رویدادهای مختلف نیز کم و بالطبع آن تعداد آثار  نصب شده در شهر نیز کاهش یافت.

ازآنجایی‌که آثار هنری یک شهر نمایانگر روح هنری آن شهر است آیا کیفیت آثار و المان‌های موجود در سطح شهر را در خور شهر، شهروندان و هنرمندان مشهدی می‌دانید؟ درحالی‌که سالانه شاهد پرداخت رقم‌های بالایی در قالب قراردادهای هنری و جهت امور زیباسازی و طراحی المان‌های شهری هستیم آیا نتیجه مطلوب است؟ این در حالی است که بودجه یک سال زیباسازی شهر در دوره مهندس پژمان (شهردار سابق مشهد) معادل با قرارداد ساخت یک پاویون در سال اخیر بوده است! موضوعات و جانمایی آثار انتخابی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟! و آیا همه هنرمندان شهر سهم یکسانی در ارائه آثار و مشارکت در امور شهری دارا هستند؟ شاید نیاز به تغییر در دیدگاه‌های کارشناسان خانه هنرمندان و سیاست‌های مربوطه می‌باشد …

برای مطالعه مطالب بیشتر اینجا کلیک کنید.

طراحان گرافیک: جواد صابری، منصوره موسوی

محسن سراجی – مدیرخلاقیت و طراح تجربه

مقالات مرتبط

هنرمند بعد از افتتاحیه

چگونه دیده‌شدن در نمایشگاه به رابطه پایدار، فروش و سفارش تبدیل شود؟ مسیر حرفه‌ای هنرمند از روز بعد از افتتاحیه آغاز می‌شود.

گالری‌های خاموش

داشتن مجوز چه زمانی به فعالیت واقعی تبدیل می‌شود؟ نگاهی به تداوم برنامه، اقتصاد گالری و مسئولیت نهادهای فرهنگی.

نقش مشهد در نقشه هنر ایران؛ مرکز فرهنگی یا حاشیه خلاق؟

در نقشه هنر ایران، همیشه چند شهر به‌عنوان نقاط مرجع شناخته شده‌اند؛ شهرهایی که تولید هنری، بازار هنر، گالری‌ها، رویدادها و جریان‌های فکری در آن‌ها تمرکز بیشتری دارد. در این میان، مشهد جایگاهی پیچیده و چندلایه دارد؛ نه کاملاً در مرکز، و نه کاملاً در حاشیه.

نسل جدید هنرمندان مشهد؛ از آموزش آکادمیک تا مسیرهای مستقل !

در هر دوره‌ای از تاریخ هنر، یک نقطه انتقال وجود دارد؛ جایی که نسل جدید هنرمندان، آرام‌آرام از الگوهای آموزشی سنتی فاصله می‌گیرند و مسیرهای شخصی‌تری برای خلق و زیست هنری خود انتخاب می‌کنند.