یادداشتی بر نمایش«درباره چند قاف بزرگ»

زهرا محمدپور

 در فضای امروز تئاتر که بسیاری از هنرجویان و هنرمندان تنها به دنبال خلق فضایی خارق‌العاده‌اند و تصور می‌کنند در قدم‌های اول باید کاری را انجام دهند که کسی مشابهش را ندیده باشد و در اسارت این تصور باتوجه‌به تجربه کم،  اثرشان نمی‌تواند ارتباط خوبی با هیچ‌کدام از طیف‌های مخاطبان بگیرد و متأسفانه نتیجه؛ چیزی جز تولید اثری سطحی نیست، چند قاف بزرگ به‌دوراز هرگونه خودنمایی و یا تلاش برای ساختارشکنی‌های مرسوم داستانش را به شکلی منطقی پیش می‌برد و با استفاده از خلاقیت در جای درست و در خدمت داستان، اثری قابل‌احترام به نمایش می‌گذارد. تکیه‌بر داستان منسجم و استاندارد، توجه به سیر منطقی و اشراف نویسنده به مسائل حقوقی و قانونی که پاشنه آشیل اتفاقات و غافلگیری‌ها را تشکیل می‌دهد از نکات مثبت نمایشنامه است.خلاقیت‌های بصری در نمایش مثل نوشته‌هایی که پس از هر تغییر صحنه و میزانسن روی پس‌زمینه کار نقش می‌بندد یا استفاده از طراحی سایه بازی در  پایان‌بندی، نمونه‌هایی از خلاقیتی هستند که با قرارگرفتن در سر جای درست خود، بیشترین کمک را به جذابیت نمایش می‌کنند. طراحی صحنه کاربردی، کمینه‌گرا و در خدمت نمایش نیز از نقاط مثبت کار است اما نورپردازی در بعضی از صحنه‌ها باتوجه‌به قرارگرفتن منبع نور در جای نادرست چشم تماشاگر را آزار می‌دهد.

در تیم بازیگری حضور درخشان بازیگر نقش اول زن (یاسمن مؤمنی) از نقاط مثبت است. او در هر صحنه با حضوری تأثیرگذار، بیان درست و رسا، مکث‌های به جا،  و البته انتقال احساسات به‌اندازه و دوری از اغراق در ادای دیالوگ‌ها،با اختلاف، بازی بهتری از دیگر بازیگران به نمایش می‌گذارد. اما نقطه‌ضعف نمایش در بخش بازیگری نیز از همین اختلاف سطح بین بازیگران شکل می‌گیرد، البته که ریشه آن را باید در کارگردانی اثر جست‌وجو کرد.

به‌طورکلی چند قاف بزرگ با تمام نقاط ضعف و قوتش در مقابل فضای تلاش برای متفاوت نمایی قرار می گیردو اثری استاندارد و قابل‌اعتنا به شمار می رود. داشتن وجوه خلاقیت در عین پایبندی به روایت و همراه کردن مخاطب تا انتها، ویژگی هایی ست که در کمتر اثر اولی می توان مشاهده کرد .این حضور و تلاش گروه های جوان و با انگیزه در نسل نوین تئاتر مشهد نوید آینده ای روشن را در نمایش شهر و کشورمان می‌دهد. وظیفه مخاطب نیز حمایت از این هنرمندان جوان و پرتلاش است تا باانرژی بیشتری  ادامه مسیر دهند و شاهد درخشش بیش‌ازپیش آنان در آینده باشیم.

طراح گرافیک:منصوره موسوی

مقالات

پادکست مشهد، انحصاری نمایشی

محسن سراجی/طراح تماتیک و مدیر خلاقیت مدعیان، مانع رشد خلاقیت می‌شوند پادکست به یکی از مهم‌ترین ابزارهای روایت و خلاقیت شهری در مشهد تبدیل شده، اما متأسفانه این فضا در انحصار افرادی درآمده که به واسطه حضور در صدا و سیما یا رادیو، خود را پرچمدار حرفه می‌دانند. این افراد در عمل تولید خلاق و […]

حاشیه‌ای که مهم شد

محسن سراجی/طراح تماتیک و مدیر خلاقیت چرا دعواهای شخصی هیچ کمکی به هنر مشهد نمی‌کنند اختلاف نظر میان مسعود حکم‌آبادی و رضا صابری، دو پیشکسوت تئاتر مشهد، به سرعت در رسانه‌ها و شبکه‌های هنری شهر برجسته شد. این حاشیه، هرچند توجه ایجاد می‌کند، اما در واقع نمونه‌ای است از دعواهایی که نه برنده دارند و […]

بیلبوردهای مشهد: شلوغ، خراب و بی‌نظم

محسن سراجی/طراح تماتیک و مدیر خلاقیت وقتی باندبازی و ضعف نظارت، شهر را قربانی می‌کند بیلبورد، ابزار مهم تبلیغات شهری و بخشی از هویت بصری شهر است. اما در مشهد، وضعیت بیلبوردها چیزی جز آشفتگی و هرج‌ومرج نیست. فونت‌های بی‌کیفیت، تصاویر تکراری، جایابی نامناسب و نصب بی‌قاعده، نه پیام تبلیغاتی را منتقل می‌کند و نه […]

فسیل‌های دوست‌داشتنی

محسن سراجی / مدیر خلاقیت و آینده پژوه نقدی بر پیشکسوتانی که به روز نیستند … پیشکسوتی در هنر، اگر با یادگیری مستمر همراه نباشد، از سرمایه به مانع تبدیل می‌شود. تجربه‌ای که به‌روز نمی‌شود، هرچند محترم و حتی دوست‌داشتنی باشد، در عمل می‌تواند به اکوسیستم خلاقیت آسیب بزند. مسئله، سن یا سابقه نیست؛ مسئله توقف […]