بازگشت حسن انوری به موسسه دهخدا
حسن انوری، لغتنامهشناس، استاد بازنشسته زبان و ادبیات فارسی و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی پس از دو سال کنارهگیری از موسسه دهخدا، اعلام کرد به این مؤسسه بازگشته است.
اواخر مردادماه سال ۱۴۰۱، با معرفی رئیس جدید مؤسسه دهخدا و ایجاد تغییراتی در موسسه، تعدادی از مؤلفان از جمله حسن انوری، سعید نجفی اسداللهی و رسول شایسته اعلام کردند با این موسسه دیگر همکاری نمیکنند و حسن انوری گفته بود: «به مؤسسۀ دهخدا برنمیگردم.»
حالا این استاد بازنشسته زبان و ادبیات فارسی و لغتنامهنویس که سال گذشته پا به 90 سالگی گذاشت، در گفتوگو با ایسنا درباره خبر بازگشت خود به مؤسسه دهخدا اظهار کرد: امروز جلسهای با رئیس دانشگاه تهران داشتیم تا این مؤسسه به وضع سابق خود برگردد. آنها از مؤلفان دهخدا دعوت کرده بودند با این مؤسسه همکاری کنند. من دیگر توان کار کردن ندارم اما مؤسسه دهخدا را دوست دارم و آنجا را از آن خودم میدانم. ۶۰ سال در آنجا کار کردم و الان به عنوان فردی در کنار سایر دوستان در این جلسه شرکت کردم تا حق دهخدا را بهجا آورده باشم وگرنه قرار نیست در لغتنامه کار کنم و بیشتر برای مشورت در آنجا هستم.
او درباره حضور رسول شایسته و نجفی اسداللهی هم گفت: بله، این دوستان هم در جلسه بودند و نمیدانم آیا آنها میخواهند کار کنند یا نه. به احترام دهخدا آنجا بودیم.
انوری همچنین گفت: من سخنران اول مراسم بودم و پیشنهاد کردم «اَعلام» را از لغتنامه دهخدا حذف کنند. ویرایش جدید لغتنامه بدون اعلام باشد زیرا این اعلام نه شایسته دهخدا است و نه شایسته دانشگاه تهران و برای هر معنا چهار شاهد کافی است. آقای علیاشرف صادقی هم عرض بنده را تأیید کرد که این لغتنامه را کوچک اما کارآمد کنند که به درد بخورد.
علیاشرف صادقی، زبانشناس، استاد بازنشستهٔ دانشگاه تهران و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی هم با بیان اینکه سالها پیش از مؤلفان دهخدا بود و حالا مدیر گروه «فرهنگ جامع زبان فارسی» در فرهگستان زبان و ادب فارسی است، به ایسنا گفت: مؤسسه دهخدا در دو سال گذشته، فلج شده بود و عدهای در آنجا بودند که از این مؤسسه، ویرانهای ساخته بودند و امروز جلسهای برگزار شده و از تعدادی از مؤلفان لغتنامه دعوت کردند تا با کمک و راهنمایی، این ویرانه را احیا کنند.
او با بیان اینکه جلسه خوبی بود، افزود: امروز از حسن انوری، سعید نجفی اسداللهی، رسول شایسته، محمدرضا شفیعی کدکنی، ژاله آموزگار و بنده دعوت کرده بودند و این دوستان صحبتهایی کردند. در این جلسه که آقای محمود بیجَنخان، رئیس فعلی موسسه، حسینی، رئیس دانشگاه تهران و معاوانان او حضور داشتند، گفته شد کارهای مؤسسه را راه بیندازیم و دنباله «لغتنامه» که با عنوان «لغتنامه فارسی» و تا حرف «ب» منتشر شده بود، چاپ کنیم.
صادقی خاطرنشان کرد: در این دو سال تعدادی که با عوالم علم آشنایی نداشتند در آنجا حضور یافتند و کارهای آنجا را نابسامان کردند.
