محمدرضا شجریان (۱ مهر ۱۳۱۹، مشهد ـ ۱۷ مهر ۱۳۹۹، تهران)، خواننده و پژوهشگر آواز دستگاهی ایران، از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی ایرانی در سده معاصر بود. او آموزش آوازی را از کودکی و با تلاوت قرآن نزد پدرش آغاز کرد؛ سپس آشنایی با موسیقی نواحی خراسان، ردیف موسیقی ایرانی و استادان آواز، مسیر هنری او را شکل داد.
از رادیو خراسان تا صحنه‌های جهانی
شجریان از سال ۱۳۳۸ همکاری خود را با رادیو خراسان آغاز کرد و در دهه‌های بعد با برنامه گل‌ها و سپس کنسرت‌ها و ضبط‌های متعدد به یکی از شاخص‌ترین خوانندگان موسیقی سنتی بدل شد. او از شیوه آوازی استادانی چون عبدالله دوامی، نورعلی برومند، اسماعیل مهرتاش و احمد عبادی تأثیر پذیرفت و با پرویز مشکاتیان، محمدرضا لطفی و حسین علیزاده همکاری‌های اثرگذار داشت.
میراث هنری
وی در کنار خوانندگی، به خوشنویسی، پژوهش در شیوه‌های اجرای آواز و ساخت ساز علاقه داشت. دریافت نشان پیکاسو در سال ۱۹۹۹ و مدال موتسارت یونسکو در سال ۲۰۰۶ از جمله افتخارات بین‌المللی ثبت‌شده برای اوست. پیوند آغاز مسیر شجریان با مشهد و آواز خراسان، جایگاه او را در حافظه فرهنگی این شهر ویژه می‌کند.
دیدگاه