مهدی اخوان ثالث با تخلص «م. امید»، شاعر نوگرای ایرانی و از چهره‌های برجسته شعر معاصر فارسی است. او در مشهد زاده شد و ۴ شهریور ۱۳۶۹ در تهران درگذشت. پیکرش در محوطه آرامگاه فردوسی در توس به خاک سپرده شد.
از زبان خراسانی تا شعر نیمایی
اخوان ثالث در شعر خود، ظرفیت‌های وزن و زبان کلاسیک فارسی را با ساختارها و تجربه‌های شعر نو پیوند داد. آشنایی عمیق او با سنت‌های ادبی خراسان و توجه به شیوه نیما یوشیج، به شکل‌گیری زبانی متمایز در آثارش انجامید. فضای اجتماعی و تاریخی و استفاده از تصویرهای نمادین نیز از ویژگی‌های شناخته‌شده شعر اوست.
پیوند با مشهد و توس
اخوان از مهم‌ترین شاعران زاده مشهد در سده اخیر است. جایگاه آرامگاه او در کنار مجموعه تاریخی فردوسی، نمادی از پیوند زبان فارسی و ادبیات نوین خراسان با میراث حماسی این سرزمین به شمار می‌آید.
دیدگاه