نمی توان همه آثار حوزه شهری را فیلم شهری دانست

دومین جلسه فصل جدید برنامه «پاتوق مستند» به نمایش و نقد و بررسی مستند تاریخی «روزی که رفت…» ساخته هادی معصوم‌دوست اختصاص داشت که در سینما سپیده برگزار شد.
دومین جلسه فصل جدید برنامه «پاتوق مستند» به نمایش و نقد و بررسی مستند تاریخی «روزی که رفت…» ساخته هادی معصوم‌دوست اختصاص داشت که با اجرای حامد شکیبانیا و با حضور سیدرضا شهرستانی جامعه‌شناس و هادی معصوم‌دوست کارگردان مستند در سینما سپیده برگزار شد.
حامد شکیبانیا در ابتدای این مراسم گفت: «روزی که رفت…» نمونه یک مستند شهری ا‌ست که به دغدغه‌های زیست انسان در شهر می‌پردازد. آثار مستند زیادی ساخته می‌شود که در شهر می‌گذرد اما نمی‌توان به همه آنها فیلم شهری اطلاق کرد‌. آثاری که نقش انسان در محیط را بررسی می‌کنند، در دسته فیلم‌های شهری جا می‌گیرند. ما مخاطبان مستند شاهد زنده از بین رفتن یک داستانی در شهر هستیم.
در ادامه مراسم هادی معصوم‌دوست، کارگردان مستند گفت: اینکه چه شد این مستند را ساختم، عمده‌ترین دلیلش این است که من اهل مشهد هستم و بخشی از اتفاقاتی که در مستند گفته می‌شود خاطرات و روزمرگی‌هایی است که با دوستان و آشنایان درباره آن صحبت می‌کنیم. ما وقتی به مشهد سفر می‌کنیم، می‌بینیم بسیاری از محله‌ها را نمی‌شناسیم. مشهد تبدیل به کلانشهری بسیار شیک و شبیه دوبی شده است.
وی ادامه داد: در حقیقت آن هویتی که ما را وصل کند به شهری که شاید پدران ما به یاد داشتند، دیگر وجود ندارد. شخصیت اصلی فیلم سال‌ها عاشقانه کار می‌کرد و درباره این موضوع با من گپ می‌زد‌‌. این شروعی برای ساخت مستند شد که یک سال پیش رفتیم و آن را ساختیم.
کارگردان «روزی که رفت…» در پاسخ به این پرسش که راهکار حفظ بافت تاریخی چیست، یادآور شد: راهکار ساده‌ است؛ پژوهش درباره اینکه کشورهای دیگر برای حفظ بافت تاریخی خود چه کردند. من درباره تک بنا حرف نمی‌ز‌نم منظور بافت است. ما تخریب می‌کنیم بدون آنکه بدانیم چه چیزی قرار است بسازیم. متاسفانه دیگر چیزی به اسم بافت نداریم‌ اگرچه خیلی از این بناها قابلیت مرمت دارند، اما این کار شعور و احساس می‌خواهد. متاسفانه انگار کسی احساس تعلق به بافت تاریخی ندارد و تخریب کردن برای‌شان آسان شده است. شاید بزرگ‌ترین کار این باشد که هیچ‌کاری انجام نشود.
رضا شهرستانی، جامعه‌شناس نیز در این مراسم اظهار کرد: فارغ از مسائل فنی و زیبایی مشهدی که امروز می‌بینیم، شاید نیاز به چنین مرثیه‌سرایی داشته باشد. کما اینکه در این حوزه چندین مستند کار شده است. آن چیزی که من ابتدا نگاه می‌کنم، مستند کسانی است که در حوزه توسعه کار می‌کنند، فیلم اقناع کامل و کافی ندارد. در ابتدای امر شاید بتوان این را گفت که روایت مستند به جان می‌نشیند اما شاید اقناع جدی برای یک مهندس یا کسی که درکی از بافت ندارد، نداشته باشد.
منبع: هنرآنلاین